|
|
Zaterdag 11 april 2026 - Ophef.
Misschien valt het met de ophef reuze mee en ervaar ik het alleen maar zo, maar ik werd voor m'n gevoel zo'n beetje dood gegooid met nieuws over het Amerikaanse Artemis programma waarbij op 1 april Artemis II werd gelanceerd en die is gisterenavond laat of vannacht terug gekomen op Aarde. Het ging om een eerste bemande vlucht in dit programma en de bemanning maakt het na een vlucht rond de maan van 10 dagen goed. Tot zover het nieuws zou je zeggen, maar dat ging (zoals eerder aangegeven: in mijn beleving) echt heel anders.
Het minste of geringste werd aangegrepen om in de media te vertellen wat er aan de hand was en ik vind het serieus een hele prestatie om een object de ruimte in te slingeren en datzelfde object ook weer zonder schade terug te halen en te laten landen, maar zo'n rondje naar de maan hoeft aan de dag van vandaag toch helemaal niks bijzonders meer te zijn? Ergens in 1969 zette Neil Armstrong als eerste mens voet op de maan en sinds dien volgden er tot 1972 nog 5 maandlandingen waarbij er mensen op het maanoppervlak liepen. Let wel, met de kennis en techniek van toen.
En dit was ongeveer hoe de techniek van toen er uit zag. Voor degenen die deze foto niet kennen wil ik het uitleggen: op de foto staat Margaret Hamilton met de code voor de Apollo 11 missie die uiteindelijk de eerste man op de maan zou zetten. Handgeschreven en gecontroleerde code om de computers aan te sturen. Uiteraard schreef zij deze code niet persoonlijk want ze had voor zover ik weet een team van 400 mensen onder zich, maar ze was wel verantwoordelijk en onder haar supervisie werd de juiste code uiteindelijk geïmplementeerd én redde levens. Hopeloos ouderwets als je het gaat vergelijken met de techniek van vandaag de dag, maar het de boel werkte en zoals eerder aangegeven kregen ze het voor elkaar om 6 maanlandingen te doen
Nu vliegt er een shuttle een rondje rond de maan, die komt direct weer terug en er wordt in mijn beleving gedaan alsof er een prestatie van wereldniveau geleverd is. En zoals ik eerder al aangaf krijgen ze bij het uitvoeren van zo'n missie van mij echt alle respect, maar hoe kan zo'n rondje rond de maan aan de dag van vandaag bijzonder zijn als er met prehistorische technieken tussen 1969 en 1972 in totaal 6 maanlandingen uit weet te voeren en de crew veilig thuis krijgt? En waarom horen we in alle jaren niks van missies die uitgevoerd worden door landen als Japan, Rusland, China en zelfs India? Bij deze landen gaat het voor alsnog niet om bemande missies, maar die hebben toch ook samples kunnen verzamelen en terug kunnen brengen naar de Aarde voor onderzoek.
Ik kan bij het vellen van een boom prima bepalen waar hij valt, maar je moet me niet mee laten doen aan een potje basketbal. Tenminste, niet als je dat potje wil winnen want ik ben echt enórm slecht in het plaatsen van een bal in zo'n netje. In die zin vind ik het serieus een hele prestatie wat ze daar bij NASA uitvoeren, maar vraag me dus tegelijk en ook net zo serieus af waar alle ophef vandaan komt cq voor nodig is. Gezien alle ruimtemissies van de diverse landen is dit helemaal niet zo uniek en misschien met de huidige technieken ten opzichte van vroeger zelfs wel relatief makkelijk te noemen, maar toch die ophef. Of is het puur een propagandamachine die draait? Ik heb geen idee...
|
|
